Een potje Hoorn, gemaakt door duizenden bijen.
Bloemenhoning uit één kast in een familietuin in Hoorn. Geslingerd, gezeefd, in een potje gedaan. Verder gebeurt er niets mee.
De paarse kast met de handjes
Achter in de tuin, tussen de bessenstruiken, staat een paarse bijenkast. Paars omdat bijen violet uitstekend zien — en omdat een grijze kast nergens op slaat in een tuin vol bloemen.
De witte en blauwe handjes zijn er in één middag op gezet door de twee dochters van Abby, met verf, veel enthousiasme en matige precisie. Ze zitten er nog steeds op. Ze gaan er ook niet af.
Dezelfde plek, dezelfde tuin, andere kleding.
Abby, imker sinds vorig jaar
Abby begon een jaar geleden aan een imkercursus. Aan het eind van die cursus kreeg ze haar eigen volk mee naar huis — en sindsdien staat de kast achter in de tuin.
Ze is nog steeds beginner, en dat zegt ze er graag bij. Elke inspectie leert haar iets nieuws, meestal iets wat ze de week ervoor over het hoofd had gezien. De bijen lijken er weinig last van te hebben.
Haar twee dochters groeien op naast een bijenvolk. Ze weten hoe een raampje ruikt, waarom je niet voor de vliegopening gaat staan, en dat honing niet uit de supermarkt komt. Dat is eigenlijk het mooiste deel.
Van nectar tot potje
Een bijenkast is een stapel bakken met een strakke taakverdeling. Zo ziet die van ons er vanbinnen uit.
Tik op een nummer in de tekening of in de lijst.
Haalbijen verzamelen nectar en geven die door aan de huisbijen. Samen maken ze er langzaam honing van en sluiten ze de cellen af met was. Wij oogsten vooral uit de bovenste bakken; het broednest daaronder laten we met rust.
Wat deze honing anders maakt
Onze bijen vliegen niet ver. Ze halen hun nectar uit de tuinen, hagen, lindes en bermen binnen een paar kilometer rond de kast — dus uit Hoorn zelf. Wat er in het potje zit, hangt af van wat er die weken in de buurt bloeide.
Uit Hoornse tuinen
Oude straatjes, achtertuinen, volkstuinen en West-Friese bermen. Daar komt het vandaan, en nergens anders vandaan.
Elke oogst smaakt anders
Vroeg in het jaar lichter en bloemig, later voller en donkerder. We mengen niets bij om het gelijk te trekken.
Voorzichtig behandeld
Koud geslingerd, gezeefd, geroerd en in het potje. Niet verhit, niet gefilterd tot er niets meer over is.
Wist je dat?
Voor één gram honing bezoekt een honingbij gemiddeld 11.000 bloemen. Voor het vullen van dit potje vliegen ze samen twee keer de aarde rond. Vandaar dat we er zuinig mee doen.
De potjes
Eén kast levert geen containers vol. We oogsten twee keer per jaar, en als het op is, is het op tot het volgende seizoen.
Het gewone huispotje. Vloeibaar bij het vullen, na een paar maanden vanzelf wat steviger.
Handig om weg te geven, of om eerst te proeven voordat je aan een groot potje begint.
Zo bestel je
Stuur een berichtje met hoeveel potjes je wilt. Je hoort binnen een dag of twee wat er op voorraad is. Binnen Hoorn brengt Abby ze op de fiets langs; ophalen bij de tuin mag ook, en dan mogen de kinderen de kast van een afstandje bekijken.
Ook een aardig bedankje voor de juf, de buurvrouw of de oppas — dan hoef je niet weer met een plant aan te komen.
Bestel via WhatsAppAbby · 06 36 47 76 45 · bezorgen in Hoorn, of ophalen bij de tuin
Honing wordt vanzelf vast en korrelig. Dat hoort zo. Zet het potje in een kom lauw water en het wordt weer vloeibaar. Niet geschikt voor kinderen jonger dan één jaar.
Doe iets terug voor de bijen
Honingbijen redden het wel, die hebben ons. Het zijn de wilde bijen, hommels en zweefvliegen die het zwaar hebben. Ze vragen weinig: bloemen, rust en een tuin die niet te netjes is.
Plant enkelbloemige bloemen
Bij gevulde bloemen komen bijen niet bij de nectar. Enkele bloemen zijn er wél voor hen.
Laat de klaver staan
Een gazon dat af en toe mag bloeien is een buffet. Maai wat later, en niet overal.
Zet water neer
Een schaaltje water met steentjes erin. Bijen drinken graag, maar zwemmen slecht.
Laat een hoekje rommelig
Dode stengels, een zandplek, een stapeltje takken. Daar wonen de wilde bijen.
Elk potje begint met een bloem die iemand heeft laten staan.